Намайг Цэдэв овогтой Наранчимэг гэдэг.
ЭХЭМҮТ-ийн Хүүхдийн эмнэлгийн Ерөнхий мэс заслын тасгийн ахлах сувилагчаар ажилладаг. Сувилахуйн бакалавр, тэргүүлэх зэрэгтэй, хүүхдийн сувилагчаар мэргэшсэн.
1991 онд Улаанбаатар хотын Сувилагчийн дунд сургуулийг мэргэжлээрээ төгсөөд, энэ л эмнэлэгтээ 35 дахь жилдээ ажиллаж байна. Биднийг төгсөж байх үед одоогийнх шиг эмнэлгээ өөрөө сонгодоггүй, хуваарилсанд нь очиж ажилладаг байлаа. Эх нялхсын эмнэлэг маань анх бидний 10-аад шинэ сувилагчийг хурлын зааландаа хүлээн авч, амжилт хүсээд тасаг тасагт хуваарилж байлаа. Намайг хүүхдийн хүлээн авах тасгийн эрхлэгч Р.Өсөхбаяр хүлээн авч, галерей гэж нэрлэдэг газар доогуурх уртаа хонгилоор тасаг руу дагуулаад авч явж байж билээ.
Юм их учиртай. 1986 онд Эх нялхсын эмнэлэг баригдаж байх үед ангиараа очиж шороо зөөх ажилд дайчлагдаж байв. Тухайн үедээ "Ямар том, ямар гоё эмнэлэг вэ" гэж бодож байснаас ажилтан нь болоод оччихно гэж төсөөлж ч байгаагүй. Одоо бодох нь ээ, ямар хувь тавилангаар би эх нялхастаа хуваарилагдсан юм бол, өөр эмнэлэгт очсон бол энэ хүртэл ажиллах байсан болов уу гэж бодож, баярлаж явдаг.
Хүн ер нь сайхан хамт олон, сайн хүмүүсийн дунд хүн болдог байх. Би ажлаас нэг их халширдаггүй төрлийн хүн шиг байгаа юм. Харин ч аль болох ихийг амжуулаад ээлжнээсээ буух сайхан байдаг. Энэ олон жилд хүнд хүүхэд хүлээж аваад, шөнөжингөө ажиллах явдал цөөн бус удаа тохиож байсан. Тухайн мөчид ядарлаа гэж тунирхах эрх бидний хэнд ч байгаагүй. Харин ч хүүхэд маань гайгүй болчихоосой л гэж бодно. Бие нь дээрдэхээр дагаад сэтгэл тэнийчихдэг. Сувилагч, ялангуяа хүүхдийн сувилагч байна гэдэг цаанаасаа хүүхэд шиг гэнэн цайлган болчихдог.
Биднийг төгсөөд ирж байхад нэг удаагийн эмнэлгийн хэрэгсэл гэж байсангүй. Бүгдийг буцалгаж ариутгаад, хэрэглэдэг байлаа. Одоо цагт нэг удаагийн хэрэгслийг ашиглах болсон нь бидний ажлыг хөнгөвчилсөн. Гэсэн хэдий ч сувилагчийн ажил амаргүй, цаг нар шаардсан хөдөлмөр хэвээр л байна. Манай Ш.Энхтөр захирлын нэг гоё эшлэл байдаг юм. “Нэг амь аварсан бол баатар, 1000 амь аварсан бол сувилагч” гэж. Энэ эшлэлд сувилагч мэргэжлийн үнэ цэн оршиж байх шиг санагддаг.
Гэрэл зургийг Г.Мөнх-Од
Эх сурвалж: Montsame.mn
